Aspergegedicht
07-04-2010SPERJES
In ôs bronsgreun eike-hout,
Steit overal wer… ut witte goud.
In de hûpkes van zank verstopt,
Heet hae zich tot sjoëne sperjes ontpopt.
As hae de gronk lut ope braeke,
Wurd ut tied um um te goan staeke.
Hiel veurzichtig, mer as det ins neet mog lukke,
Eindigt zo’n sperjes-laeve in ut kisje met de stukke.
Dan hees ze al dae tied dien bês gedaon,
Um bove op ut bed te komme staen.
Mosse ut doon met dit lot,
Ze braeke dich door, of staeke dich kepot.
Bês zielig, mer gluif mer neet det ich dae unne til aan dink,
As ic hum op zit te aete, met un haardgekokt eike en un lekker lepke sjink!
Dit aspergegedicht is geschreven door: An en Greet